27 maart 2024 markeerde de mijlpaal van zes maanden sinds de lancering van Counter-Strike 2. In deze periode heeft Valve onvermoeibaar talrijke gameplayproblemen en bugs aangepakt, altijd op zoek naar een betere spelerservaring. Maar te midden van de voordelen van verbeterde hitdetectie, opgeloste glitches en andere noemenswaardige verbeteringen, blijft er een prangende zorg waar Valve overheen te kijken.

Deze kwestie draait om het alomtegenwoordige probleem van cheaters. Hun aantal is de pan uit gerezen, tot het punt waarop zelfs cheaters zelf klagen over hoe moeilijk het is om in-game bans te krijgen. Of spelers nu gratis of betaalde cheats gebruiken, het risico op detectie en bestraffing is minuscuul geworden. Dit roept vragen op over de doeltreffendheid van VAC (Valve Anti-Cheat), met speculatie die uiteenloopt van een storing tot de schijnbare onverschilligheid van Valve. Niettemin is het de moeite waard om te onderzoeken waarom VAC een geduchte anti-cheatoplossing is, gezien de omvang van het cheaterprobleem.

Over de patiënt

Het is verleidelijk om te denken dat de oplossing voor het uitroeien van cheats uit het spel simpelweg bestaat uit een paar strenge preken aan het adres van de hardwerkende ontwikkelaar achter VAC. Deze perceptie heeft er echter toe geleid dat de community hun frustratie niet richt op de cheaters zelf, maar op Valve, van wie men vindt dat zij dit probleem niet adequaat aanpakken. De heersende gedachte is: “Maak gewoon een programma dat het hele systeem grondig scant en geen ruimte laat voor cheats om het spel binnen te dringen. Kijk naar Faceit – die lijken het te hebben opgelost. Dus waarom jullie niet?” Dit roept vragen op over de doeltreffendheid van VAC en of Valve werkelijk toegewijd is aan het bestrijden van het probleem.

Maar de realiteit is dat omgaan met cheaters een complexe en voortdurend veranderende uitdaging is. Terwijl cheaters steeds nieuwe manieren vinden om detectie te omzeilen, zijn ontwikkelaars verwikkeld in een voortdurend kat-en-muisspel. Hoewel Faceit AC en EASY AC vaak worden geprezen als effectieve anti-cheatoplossingen, stellen sommigen dat ze onbedoeld een platform bieden waarop cheaters kunnen spelen en winnen, waardoor hun acties worden gelegitimeerd. Valve daarentegen heeft een veelzijdige reputatie. Niet alleen staan ze bekend om het maken van iconische games en het leveren van eersteklas gamingplatforms, maar er wordt ook gefluisterd dat ze zelf een diepgaand begrip van cheats hebben. Dat wekt nieuwsgierigheid en speculatie. Zou de expertise van Valve op het gebied van cheats verder reiken dan gameontwikkeling? Laten we de kwestie vanaf het begin onderzoeken en de reeks gebeurtenissen bekijken die zich heeft ontvouwd, om zo licht te werpen op Valve’s aanpak van het bestrijden van cheaters en de reacties van de community onderweg.

Welke soorten cheats bestaan er?

Om cheats effectief te identificeren en te bestrijden is het cruciaal om een alomvattend begrip te hebben van de uiteenlopende soorten cheats en hun onderliggende mechanismen. Cheats kunnen in essentie in twee brede categorieën worden ingedeeld:

Cheats injecteren

Kwaadaardige software, vaak malware genoemd, wordt algemeen beschouwd als de meest voorkomende en goedkoopste vorm van valsspelen in de gamingwereld. Dit type software gebruikt een injector om het spel binnen te dringen en begint zijn invloed uit te oefenen door delen van de spelcode te herschrijven. Het gebruik van zulke software is relatief eenvoudig – je hoeft alleen maar de applicatie te downloaden, uit te voeren, en voilà! Je speelt op een niveau dat zelfs dat van bekende spelers als s1mple overtreft. Dit voordeel is echter van korte duur, want gameontwikkelaars hebben robuuste anti-cheatmechanismen geïmplementeerd, zoals Valve Anti-Cheat (VAC) en andere vergelijkbare systemen, die cheaters prompt detecteren en verbannen.

Desondanks bieden deze cheatprogramma’s bepaalde vermeende voordelen. Door de spelcode te manipuleren krijgen cheaters toegang tot een breed scala aan uitbuitende tactieken en mogelijkheden. Deze variëren van oneerlijke voordelen zoals verbeterde aim-assistentie, wallhacks (waarmee spelers door muren kunnen kijken) en geautomatiseerde acties, tot meer ingewikkelde en genuanceerde manipulaties die cheaters een voorsprong geven op eerlijke spelers. Dit vermogen om de mechanica van het spel aan te passen en uit te buiten geeft cheaters een uitgebreid repertoire aan strategieën, wat hen een oneerlijk voordeel oplevert in competitieve gameplay. Het is echter belangrijk op te merken dat het zich bezighouden met valsspelen of het gebruik van zulke kwaadaardige software niet alleen de integriteit van het spel ondermijnt, maar ook aanzienlijke risico’s met zich meebrengt. Naast de dreiging van een snelle ban door anti-cheatsystemen, kunnen cheaters ook te maken krijgen met juridische gevolgen, schade aan hun reputatie binnen de gamingcommunity en zelfs mogelijke malware-infecties door het downloaden en uitvoeren van ongeautoriseerde software.

Dit is waar cheats zoals:

  • Skinchanger
  • Speedhack
  • Schoten door muren
  • Respawn-wijzigingen

En er zijn nog veel meer dingen die het spel je toestaat te doen als je de code bewerkt.

Interne en externe software

Laten we beginnen met de erkenning dat cheats die op deze architectuur zijn gebouwd veel minder vaak worden verbannen dan hun voorgangers. Maar hoe werken ze precies? Dit type cheat wijzigt de code van het spel niet en probeert er ook geen wijzigingen in aan te brengen. In plaats daarvan observeert het simpelweg wat er op codeniveau in het spel gebeurt. Dit maakt het veel moeilijker om dergelijke software te detecteren en te verbannen, aangezien er geen inmenging is in het gameplay-proces. Stel je bijvoorbeeld voor dat je tegenstander achter een muur staat. Visueel kun je ze niet zien op je monitor, maar hun personagemodel is nog steeds aanwezig in de code van het spel. Bovendien worden de locaties en acties van al je tegenstanders voortdurend opgeslagen in het random access memory (RAM) van je computer. Deze cheat leest informatie uit het RAM en genereert een beeld op je monitor op basis van de coderegels. Zo wordt een wallhack bewerkstelligd.

In wezen geeft deze cheat spelers een oneerlijk voordeel door verborgen informatie te onthullen die tijdens normale gameplay anders ontoegankelijk is. Door gebruik te maken van de data op codeniveau die in het RAM is opgeslagen, kunnen cheats zoals wallhacks de posities van tegenstanders door muren heen weergeven, waardoor gebruikers een oneerlijk vermogen krijgen om hun bewegingen te volgen en te anticiperen. Het is belangrijk op te merken dat het gebruik van dit soort cheats niet alleen de integriteit van het spel ondermijnt, maar ook zorgt voor een onevenwichtig en oneerlijk speelveld. Gameontwikkelaars investeren aanzienlijke middelen in het detecteren en bestrijden van dergelijke cheats, omdat ze het competitieve karakter van het spel aantasten en de ervaring voor legitieme spelers verminderen. Cheats die op deze architectuur zijn gebouwd, werken door de code van het spel op codeniveau te benaderen en te interpreteren, waardoor spelers een oneerlijk voordeel kunnen behalen door verborgen informatie te onthullen. Het is echter cruciaal om te erkennen dat het gebruik van dergelijke cheats tegen de principes van fair play ingaat en kan leiden tot ernstige gevolgen, waaronder straffen, verlies van reputatie en een aangetaste game-ervaring voor alle betrokken spelers.

De oplossing voor het probleem ligt voor de hand, maar wat is er mis?

Het lijkt misschien dat met onze kennis over hoe 90% van de cheats werkt, het oplossen van het probleem een eenvoudige taak zou moeten zijn. De meeste cheats worden immers uitgevoerd op personal computers (PC's), waardoor het schijnbaar simpel is om een programma te ontwikkelen dat elk bestand op de computer scant en eventuele schadelijke software detecteert. Deze gedachtegang leidde tot de ontwikkeling van een anti-cheatoplossing door Faceit, die op driverniveau werkt om elke computer grondig te scannen. Dit type anti-cheat, bekend als een “driver-based” oplossing, beschikt over verhoogde privileges binnen het Windows-besturingssysteem. Als gevolg hiervan kan de computer mogelijk moeilijk onderscheiden of het anti-cheatprogramma opzettelijk door de gebruiker is geïnstalleerd of al bij de initiële installatie aanwezig was. Het fundamentele concept achter deze aanpak is om alle software te verbannen die zich in het spel probeert te injecteren voordat deze zelfs maar het driverniveau bereikt. Ondanks de inspanningen van Faceit en vergelijkbare anti-cheatsystemen is het echter duidelijk dat cheaters nog steeds bestaan. Dit roept de vraag op: Hoe is het mogelijk dat cheaters robuuste anti-cheatmaatregelen kunnen omzeilen wanneer Faceit AC op de computer start nog voordat Windows zelf start en alle processen op het systeem controleert? Het antwoord ligt in het feit dat we in de 21e eeuw leven, waarin cheats zich hebben ontwikkeld voorbij traditionele PC-gebaseerde benaderingen. Dit brengt ons bij het concept van een specifiek apparaat dat bekendstaat als een DMA-kaart (Direct Memory Access). Een DMA-kaart is een gespecialiseerde hardwarecomponent die in een computer kan worden geplaatst. De primaire functie is om directe toegang tot het geheugen van de computer mogelijk te maken, waardoor gegevens met hoge snelheid kunnen worden overgedragen zonder tussenkomst van de centrale verwerkingseenheid (CPU).

Hoewel DMA-kaarten legitieme toepassingen hebben in verschillende vakgebieden, kunnen cheaters ze ook misbruiken om een oneerlijk voordeel in games te behalen. Cheaters gebruiken DMA-kaarten om data rechtstreeks uit het geheugen van de computer in real-time te onderscheppen en te manipuleren, waarmee ze conventionele op software gebaseerde beveiligingsmaatregelen omzeilen. Door op een lager niveau te opereren dan typische anti-cheatsystemen, kunnen op DMA gebaseerde cheats detectie vermijden en onopgemerkt blijven door traditionele bestandsscans of procesmonitoring. Dit constante kat-en-muisspel tussen cheatontwikkelaars en anti-cheatsystemen blijft zich ontwikkelen naarmate nieuwe technologieën en methoden opkomen. Als reactie op de dreiging van op DMA gebaseerde cheats werken anti-cheatproviders actief aan het verbeteren van hun detectiemogelijkheden en het ontwikkelen van tegenmaatregelen om cheats te identificeren en te blokkeren. Hoewel de strijd tegen cheaten in online gaming voortduurt, is het cruciaal dat gameontwikkelaars, anti-cheatsystemen en de gamingcommunity samenwerken en kennis delen. Door samen te werken is het mogelijk om cheaters een stap voor te blijven en eerlijke en plezierige gameplay te behouden voor alle spelers. Dit omvat niet alleen investeren in geavanceerde detectietechnologieën, maar ook het koesteren van een sterke community die cheaten ontmoedigt en fair play bevordert.

DMA-kaart, wat is het en waarvoor wordt het gebruikt?

In eerste instantie werden DMA-kaarten gemaakt voor het gemak, specifiek om ononderbroken communicatie tussen twee computers te garanderen. Ze waren ontworpen om de naadloze overdracht van gigabytes aan data tussen apparaten op elk moment te vergemakkelijken. Een DMA-kaart wordt in het moederbord van de eerste computer geplaatst en via een kabel verbonden met de tweede computer, waardoor je effectief je eigen persoonlijke datatransmitter hebt. Het belangrijkste verschil tussen een DMA-kaart en een conventionele LAN-verbinding is dat de DMA-kaart alleen toegang heeft tot het random access memory (RAM) van de computer en niet interfereert met de processor. Hierdoor legt het minimale belasting op het systeem. Dit maakt het een ongelooflijk handig hulpmiddel en een ideale cheat. Maar hoe werkt het eigenlijk?

Zelfs de meest geavanceerde anti-cheatsystemen uit de geschiedenis, met name op drivers gebaseerde, hebben moeite om dergelijke software te detecteren. De DMA-kaart werkt op een laag niveau, communiceert rechtstreeks met het geheugen van de computer en omzeilt de typische detectiemechanismen die anti-cheatsystemen gebruiken. Dit maakt het buitengewoon moeilijk voor anti-cheatmaatregelen om cheats die DMA-kaarten gebruiken te identificeren en effectief tegen te gaan. Het is vermeldenswaard dat het gebruik van DMA-kaarten voor cheats de principes van eerlijk spel ondermijnt en de integriteit van de game-ervaring verstoort. Gameontwikkelaars en anti-cheatproviders werken continu aan het ontwikkelen van nieuwe detectietechnieken en tegenmaatregelen om de evoluerende cheatmethoden, waaronder die met DMA-kaarten, te bestrijden. Hoewel cheaten een blijvende uitdaging kan vormen, is het cruciaal dat de gamingcommunity waakzaam blijft en verdachte activiteiten meldt. Door een cultuur van eerlijk spel te bevorderen en de inspanningen van gameontwikkelaars en anti-cheatsystemen te steunen, kunnen we streven naar een gelijk speelveld en plezierige game-ervaringen voor alle spelers garanderen.

Hoe werken cheats via een DMA-kaart?

De vooruitgang in technologie heeft verschillende aspecten van ons leven gerevolutioneerd, van communicatie tot entertainment. Een gebied dat een aanzienlijke transformatie heeft ondergaan, is de gaming-industrie. Met de komst van supersnelle internetverbindingen en krachtige hardware is online gaming enorm populair geworden en trekt het miljoenen spelers wereldwijd aan. Online gaming biedt een dynamische en competitieve omgeving waarin spelers hun vaardigheden kunnen testen tegen tegenstanders van over de hele wereld. Met de groeiende populariteit van online gaming is echter ook het probleem van valsspelen een belangrijke zorg geworden. Valsspelen ondermijnt niet alleen de integriteit van het spel, maar schaadt ook de algehele game-ervaring voor eerlijke spelers. Om valsspelen tegen te gaan, hebben game-ontwikkelaars en platformproviders verschillende maatregelen geïmplementeerd, waaronder anti-cheatsystemen. Deze systemen zijn ontworpen om valsspelen te detecteren en te voorkomen door gebruik te maken van een reeks technieken, zoals het scannen van bestanden, het monitoren van processen en gedragsanalyse. Anti-cheatsystemen zijn erop gericht een gelijk speelveld te creëren voor alle spelers, eerlijke competitie te waarborgen en de integriteit van de game-ervaring te behouden.

De strijd tussen valsspelers en anti-cheatsystemen is echter voortdurend, want valsspelers vinden steeds nieuwe manieren om detectie te ontwijken en kwetsbaarheden te misbruiken. Cheats komen in verschillende vormen voor, waaronder aimbots, wallhacks, speedhacks en meer. Deze cheats geven gebruikers oneerlijke voordelen, waardoor ze door muren kunnen kijken, met uiterste precisie kunnen schieten of zich met ongelooflijke snelheid kunnen voortbewegen, wat hen een oneerlijke voorsprong geeft op legitieme spelers. Als reactie hierop blijven anti-cheatsystemen zich ontwikkelen en aanpassen. Ze gebruiken geavanceerde algoritmen en machine learning-technieken om spelersgedrag te analyseren, abnormale patronen te detecteren en mogelijke valsspelers te identificeren. Bovendien brengen game-ontwikkelaars regelmatig updates en patches uit om beveiligingslekken aan te pakken en te voorkomen dat bekende cheats werken. Een ander cruciaal aspect in de strijd tegen cheaten is betrokkenheid van de community.

Spelers worden aangemoedigd om verdachte activiteit te melden, wat waardevolle informatie oplevert voor anti-cheatteams. Daarnaast spelen gamingcommunities een vitale rol bij het bevorderen van eerlijk spel en het voorlichten van spelers over de impact van cheaten op de game-ervaring. Door een cultuur van integriteit en sportiviteit te bevorderen, kan de gamingcommunity gezamenlijk werken aan het creëren van een eerlijke en plezierige omgeving voor iedereen. Het is belangrijk om te erkennen dat de strijd tegen cheaten een voortdurend proces is. Naarmate de technologie blijft vorderen, kunnen nieuwe vormen van cheaten opduiken, wat constante waakzaamheid en innovatie van game-ontwikkelaars en anti-cheatproviders vereist. Uiteindelijk is het doel om een gaminglandschap te creëren waarin spelers op een gelijk speelveld kunnen strijden, hun vaardigheden kunnen tonen en kunnen genieten van de sensatie van eerlijke competitie.

Fuser is de laatste nagel aan de doodskist voor alle anti-cheats

Het is belangrijk om het onderwerp cheaten in gaming met een verantwoordelijk en ethisch perspectief te benaderen. Cheaten ondermijnt niet alleen de integriteit van de game, maar creëert ook een oneerlijk en uit balans speelveld voor andere spelers. Het gebruik van cheats, zoals wallhacks, aimbots of andere ongeoorloofde software, geeft spelers een oneerlijk voordeel ten opzichte van hun tegenstanders, wat afbreuk doet aan het op vaardigheid gebaseerde karakter van competitief gamen. Cheaten heeft niet alleen invloed op de game-ervaring voor legitieme spelers, maar heeft ook bredere gevolgen voor de gamingcommunity als geheel. Het ondermijnt vertrouwen en sportiviteit onder spelers, wat leidt tot een giftige en ongezonde game-omgeving. Bovendien kan cheaten financiële gevolgen hebben voor game-ontwikkelaars en uitgevers, omdat het spelers ontmoedigt om te investeren in games waarin eerlijke competitie wordt ondermijnd. Om cheaten effectief te bestrijden, investeren game-ontwikkelaars en platformaanbieders aanzienlijke middelen in de ontwikkeling van robuuste anti-cheatsystemen. Deze systemen gebruiken een combinatie van heuristische algoritmen, gedragsanalyse en meldingsmechanismen voor spelers om valsspelers op te sporen en af te schrikken. Doorlopende onderzoeks- en ontwikkelingsinspanningen zijn gericht op het één stap voorblijven van cheatmakers en het eerlijk en plezierig houden van de game-ervaring. De strijd tegen cheaten kent echter ook uitdagingen. Cheatmakers bedenken voortdurend nieuwe technieken om anti-cheatsystemen te omzeilen, waardoor het een voortdurend kat-en-muisspel is.

Als gevolg daarvan vereisen anti-cheatmaatregelen regelmatige updates en verbeteringen om zich aan te passen aan evoluerende cheatmethoden. Naast technologische oplossingen is het opbouwen van een sterke community cruciaal in de strijd tegen cheaten. Spelers aanmoedigen om verdachte activiteit te melden en kanalen bieden voor het melden van valsspelers helpt om waardevolle informatie te verzamelen voor anti-cheatteams. Bovendien creëert het bevorderen van eerlijk spel en sportiviteit binnen de gamingcommunity een cultuur waarin cheaten niet wordt getolereerd of geaccepteerd. Educatie en bewustwording spelen ook een vitale rol bij het voorkomen van cheaten. Door spelers voor te lichten over de negatieve effecten van cheaten en het belang van eerlijke competitie, kunnen we een gevoel van verantwoordelijkheid en ethisch gedrag binnen de gamingcommunity bijbrengen. Dit omvat het onderwijzen van spelers over de gevolgen van cheaten, zowel wat betreft accountstraffen als de bredere impact op het gamingecosysteem. Uiteindelijk is het doel om een inclusieve en eerlijke game-omgeving te creëren waarin spelers op gelijke voet kunnen strijden, hun vaardigheden kunnen tonen en kunnen genieten van de sensatie van gezonde competitie. Door samen te werken kunnen game-ontwikkelaars, anti-cheatproviders en de gamingcommunity aanzienlijke vooruitgang blijven boeken bij het ontmoedigen en bestrijden van cheaten, waardoor de duurzaamheid en het plezier van online gamen op de lange termijn worden gewaarborgd.

Komt VAC te hulp of wat?

Het gebruik van DMA-kaarten en Fuser bij valsspelen vormt een grote uitdaging voor traditionele anti-cheatmaatregelen. Sommigen stellen dat Faceit zou moeten overwegen zijn anti-cheatsysteem uit te schakelen om de last voor gewone spelers te verlichten. De rol van VAC in deze context blijft echter onduidelijk. Valve, als maker van games met een geschiedenis in het omgaan met valsspelers, beschikt mogelijk over expertise in het bestrijden van kwaadaardige software en het erkennen van de beperkingen van conventionele anti-cheatmethoden. Als VAC plotseling Inject-, Internal- en External-software zou aanpakken, zou dit onbedoeld de vraag naar DMA-kaarten kunnen opdrijven. DMA-kaarten, momenteel verkrijgbaar voor een relatief betaalbare prijs van $50, zouden wijdverspreid kunnen worden, met nadelige gevolgen voor online leagues en soortgelijke platforms.

Faceit, ooit een toevluchtsoord voor eerlijk spel, zou uiteindelijk kunnen bezwijken onder dezelfde problemen als Premier Mode. Dit zou spelers vatbaar maken voor het tegenkomen van valsspelers, zowel op VAC-beveiligde servers als op servers met zwakkere beveiligingsmaatregelen. Te midden van deze uitdagingen kan men zich afvragen hoe effectief de beste beschikbare anti-cheatoplossingen zijn. Valve werkt sinds 2016 aan VAC Net en ontwikkelt een neuraal netwerk dat spelersgedrag monitort en leert van hun acties. Recente bans voor plotselinge muisbewegingen benadrukken de evoluerende capaciteiten ervan. Opvallend is dat het gebruik van hypothetische instellingen zoals 16000 DPI en 100 sensitiviteit geen ban zou veroorzaken. Zelfs de geringste abrupte beweging van cheatsoftware kan echter tot een straf leiden.

Deze op AI gebaseerde aanpak is bedoeld om “verdachte bewegingen” te detecteren. De interne werking van VAC Net en de interactie met Trust Factor blijft onbekend. Het is mogelijk dat deze systemen samenwerken. Wanneer de AI niet definitief kan bepalen of iemand een cheater is, komt de Trust Factor in het spel, waardoor de rating van een speler daalt. Hierdoor kunnen spelers bij andere verdachte personen in de matchmaking terechtkomen. Als er een fout is gemaakt, worden ze snel uit zo'n pool verwijderd om verder spel te voorkomen. Aanhoudende verdachte bewegingen zouden echter een ban rechtvaardigen. Deze uitgebreide maatregelen vormen een belangrijke stap voorwaarts in de voortdurende strijd tegen cheaters. Bovendien zou de implementatie van een “Patrol”-systeem, waarmee live spelers cheaters kunnen identificeren, een extra beveiligingslaag kunnen bieden.

Conclusie

Valve richt zich momenteel op het verbeteren van hun anti-cheatmaatregelen, en hoewel de details onduidelijk zijn, zijn er zeker inspanningen gaande. Het is mogelijk dat we tegen het einde van het jaar een game-changing release van Valve zien die Faceit en andere vergelijkbare platforms voorbijstreeft. Veel succes in je toekomstige matches!

[expert_review_poll id=”21655″ params=”JTdCJTIydGl0bGUlMjIlM0ElMjJIb3clMjBkbyUyMHlvdSUyMHJhdGUlMjBWYWx2ZSdzJTIwYW50aS1jaGVhdCUyMGltcHJvdmVtZW50cyUyMGFuZCUyMGl0cyUyMHBvdGVudGlhbCUyMGFiaWxpdHklMjB0byUyMHN1cnBhc3MlMjBGYWNlaXQlMjBhbmQlMjBvdGhlciUyMHBsYXRmb3JtcyUzRiUyMiUyQyUyMnNob3dfdGl0bGUlMjIlM0ElMjIxJTIyJTJDJTIyc2hvd19jb3VudCUyMiUzQSUyMjElMjIlMkMlMjJzdHlsZSUyMiUzQSUyMmxpZ2h0LTElMjIlMkMlMjJjb2xvciUyMiUzQSUyMmJsdWUtMSUyMiUyQyUyMm11bHRpcGxlJTIyJTNBZmFsc2UlMkMlMjJzaG93X3Jlc3VsdHNfYnV0dG9uJTIyJTNBJTIyMCUyMiUyQyUyMmFuc3dlcnMlMjIlM0ElNUIlN0IlMjJpZCUyMiUzQSUyMjElMjIlMkMlMjJ0ZXh0JTIyJTNBJTIyVmVyeSUyMG9wdGltaXN0aWMuJTIwSSUyMGJlbGlldmUlMjB0aGF0JTIwVmFsdmUlMjBjYW4lMjBzaWduaWZpY2FudGx5JTIwaW1wcm92ZSUyMGFudGktY2hlYXQlMjBhbmQlMjBzdXJwYXNzJTIwaXRzJTIwY29tcGV0aXRvcnMuJTIyJTdEJTJDJTdCJTIyaWQlMjIlM0ElMjIyJTIyJTJDJTIydGV4dCUyMiUzQSUyMkklMjBhbSUyMG5vdCUyMHN1cmUpLiUyMEklMjBkb3VidCUyMFZhbHZlJ3MlMjBhYmlsaXR5JTIwdG8lMjBiZWF0JTIwRmFjZWl0JTIwYW5kJTIwb3RoZXIlMjBwbGF0Zm9ybXMlMjB3aXRoJTIwYW4lMjBpbXByb3ZlZCUyMGFudGktY2hlYXQuJTIyJTdEJTVEJTdE”]